söyleyecek çok şeyimin olduğunu sandığım bi filmden bahsedicem.. uzun süre yazmadım ama daha fazla bekletmenin de manası olmadığını anladım çünkü sandığım kadar çok şey de söyleyemeyecekmişim bu filme dair.. her izlediğimde biriken bu filmle ilgili nedendir bilmem daha da azalıyor söyleyebileceklerim zaman geçtikçe..

özgür eken’in görüntü yönetmeni olarak karşımıza çıktığı film. süt’te de görüntü yönetmenliği yapmıştır ayrıca.

“yumurta“, bildiğim kadarıyla 30 kadar ödül almış bulunuyor.

bir 3lemenin parçası olan yumurta’ya göndermelerin de olduğu diğerleri için;

süt, bal

anneler bebeklerini “annem” diye sever.. bebekleri de büyüyünce annelerini “annem” diye sever..
her anne bebeğini severken kendi annesini sever
“annem”.. “anneannem”

filmin aşağıda adı geçen çalışanlarına daha filmi izlerken teşekkür ederiz yetmez film bittikten sonra da defalarca ederiz teşekkürümüzü.. ellere sağlık..
ses operatörü bernd von bassevitz.
miksaj bruno tarrière.
ses tasarımı philippe bluard.

“giderim gitmesine lakin
oyuncaklarım kimin olacak
beş vakit tuttuğu anneciğimin
kollarım kimin parmaklarım kimin olacak”

“taş taştır yani. oraya kafayı koyduğun zaman anlarsın taşın taşlığını.”

işte öyle günlerin hatta her günümüzün mottosu

MÜZİKSİZ  BİR HAYAT, HATADIR!

şehrime kar yağdı.. yılın ilk karına bi kadeh şarapla iyi ki yağdın kutlaması..

pek mis… WUFI!!!
gangsterlere bayılırız. ee daha ne isteriz???

http://www.myspace.com/wufimusic

o halde:

yaşlı adam uzun süre resimde kalıyordu ve ayakları üşümesin diye dolaba basıyordu, sonra gazetden elbiselerini çıkarıyordu, giyiniyordu, duvarda asılı duran sandalyeye bakıyordu, sonra halıya geçip, halıdaki çalar saate oturuyordu ve annesinin masasını buluncaya kadar aynayı karıştırıyordu.
adam bu işi eğlendirici buldu ve bütün gün alıştırma yaptı, kafasına yeni sözcükler yerleştirdi. şimdi her şeyin ismi değişmişti. şimdi o da bir adam değil bir ayak, ayak bir sabah, sabah bir adam olmuştu.
…
..
.
yaşlı adam mavi okul defterini aldı ve onları yeni sözcüklerle doldurdu, bu işle çok uğraştı, bu yüzden çok seyrek sokağa çıktı.
…
..
.
kendisinin resim dediğine başka kişiler yatak diyorlar, halı dediğine başkaları sandalye diyorlardı.
yatağına başka insanlar gazete diyorlar,
sandalyesine başkaları çalar saat diyorlar,
…
..
.
gri paltolu yaşlı adam insanları artık anlayamıyordu, bu okadar kötü bir şey değildi.
daha kötüsü insanlar artık onu anlayamıyorlardı.
ve bu yüzden artık hiçbir şey söyleyemiyordu, susuyordu.

peter bichsel

arthur c. clarke

en derin not: clarke’ın fotoğrafına gelince başkaları da vardı aslında bu öyküsüne iliştirmek için ama
o gömlek, şort o arkadaki kitaplık yok mu…….